Overdenkingen

Pagina 02

De Wereld van Non-Dualiteit
Sommige leraren beweren dat alles OK is. Dat alles hetzelfde is. Dat alles een is.
Maar die mensen zitten vaak op hun eigen geld en macht. Ze tellen wel degelijk hun stuivers en houden graag de volledige controle over de spirituele zaak!
En als je daarop kritiek hebt, wordt er eenvoudig gezegd: dat dat ook OK is! Hun manier van leven. Alles is immers OK, toch?!
Ook zijn er leraren die denken, beweren, dat non-dualiteit een filosofie is uit India en dat ook zo behoord te worden gebracht. Advaita komt immers uit India en betekent niet-tweeheid.
Maar als je dan begint over Jezus en zijn boodschap van eenheid met de Vader, vinden ze dat vaak een bekrompen benadering en te Westers!
Ook zijn er leraren die beweren dat God alles is. En alles God. Die geen onderscheid weten te maken tussen materie en het Eeuwige. Ook vind je vaak de stelling daarbij, dat je je brein bent!
Maar als je zegt dat God boven de materie staat (‘niet van deze wereld is’), wordt dat niet echt gewaardeerd en/of begrepen.

Ik zeg dat niet alles OK is. Omdat een kleinkind dat ook niet vindt. Die heeft lekker nog niet over alles zitten denken!
Ik zeg dat non-dualiteit geen uitvinding is van het Oosten maar overal ontdekt is of kan worden!
Ook zeg ik dat je niet het brein bent maar bewustzijn. Dat God niet van deze wereld is!
Maar ‘Wie ben ik?’

Leermeester!
Op de eerste plaats is het leven zelf onze leermeester. Dingen die ons dagelijks overkomen en hoe wij daarmee omgaan, nietwaar?
Maar je hebt ook mensen die instaat zijn het leven te vertolken. Want het is een feit, dat we divers reageren op dezelfde omstandigheid.
Zo kunnen twee kinderen opgroeien in hetzelfde gezin en dergelijke en toch dat de een kiest voor de zogenaamde zelfkant en de andere beslist niet!
Jezus en Boeddha zijn voorbeelden van grote en wereldbekende leermeesters. Maar ook andere namen van heel vroeger en vrij recent klinken vast in onze oren, nietwaar?
Zelfs Jiddu Krishnamurti (1895 – 1986) die geen meester wilde zijn voor mensen, werd en wordt toch ‘massaal’ bestudeerd: zijn leringen over keuzeloos gewaarzijn, zelfkennis.
Ikzelf beschouw een psycholoog en/of een psychiater niet als een leermeester. Ook al zegt de Boeddha: ‘Een dwaas leert niet eens van een wijs mens. Maar een wijs mens zelfs van een dwaas.’… Alles wat in mijn ogen georganiseerd is, zoals priesters, psychologen, psychotherapeuten, doktoren,… valt niet onder de levensechte leermeesters van God (de Waarheid).
En Jezus zei het al: ‘maar de poort is nauw en de weg is smal die naar het leven leidt, en weinigen zijn er die hem vinden.’ Mattheus 7:14. – Terwijl er wordt berekend dat er heden zo’n 2,4 miljard christenen zijn!…
Hij zelf, Jezus van Nazareth, behoorde dan ook niet echt het jodendom toe in zijn tijd (al was hij ook een jood van geboorte). ‘De Joden antwoordden Hem: Wij stenigen U niet vanwege een goed werk, maar vanwege godslastering, namelijk omdat U, Die een Mens bent, Uzelf God maakt.’ – Johannes 10:33. En op die manier ontstond er een joodse sekte bij het begin om hem heen!
Ook Socrates werd veroordeeld tot de doodstraf, omdat hij mensen deed twijfelen aan de zogenaamde – heersende – geestelijke orde van zijn tijd!…
Trouwens hij had ook niets met politiek (net als Jezus): ‘Een meerderheid van stemmen maakt van een ezel nog geen paard!’
Wees gevoelig voor wat is, want daar is jouw leermeester – in welke vorm dan ook! 😊

Advaita
Gewoon een Sanskriet begrip, betekent: niet-tweeheid.
Dat wat we God noemen, zijn we zelf. Ik ben Dat.
Dus je hebt geen twee bewustzijnen. Bewustzijn is goddelijk maar het brein niet, is sterfelijk.
Als je God realiseert als het ware zelf, ben je niet langer het lichaam.
Maar tegenwoordig is het blijkbaar heel erg in, om te beweren dat je alles bent. Maar dan nog zal het lichaam sterven en het bewustzijn zelf niet, mits volkomen gerealiseerd.
Er zijn mensen die met het lichaam sterven en geloven, denken dat ze dood zijn. Of geloven dat ze nog leven, als mens op aarde, terwijl het lichaam reeds is vergaan. Men slaapt in de stof of wandelt (spookt) nog wat rond.
Iedereen met een duidelijke BDE (bijna-dood-ervaring) is meteen genezen van de onzin: het lichaam te zijn. Maar is zo’n ervaring hetzelfde als realisatie zoals beschreven binnen de advaita vedanta?
Volgens mij staat bij realisatie niet de ervaring centraal maar het inzicht: directe zelfkennis. Je hebt begrepen dat de wereld een illusie is maar ‘jij’ (het subject) niet. Jij bent het oneindige filmdoek waarop de film des levens zich afspeelt. Het leven is leela, goddelijk spel.
Maar iedere identificatie met het waargenomene maakt het spel minder leuk, minder aangenaam. Je ervaart bijvoorbeeld de dood, het verlies van iemand toch anders.
Nu lijkt het net of dat gezondheid het allerbelangrijkst goed is op aarde! Maar ben je wel gelukkig? En kan een regering, een systeem, afspraken, ervoor zorgen dat het individu echt weet wat gelukkig zijn is?
Zie ook deze video: Vragen over geluk, ongeluk en inzicht.

Godrealisatie
Hoe kun je een dief betrappen die zich goed heeft weten te verstoppen in jouw huis? Je denkt dat je slechts alleen bent, nietwaar? Maar als je goed oplet, zul je dingen missen. Dan weet je dat er een dief is maar… waar? Zo kunnen we God werkzaam zien in ons leven, zonder Hem te hebben gerealiseerd, nietwaar? Zonder Hem rechtstreeks te hebben ontmoet.
Een enkeling zal Hem weten te realiseren, zoals Christus zei: De poort is nauw en de weg is eng en maar weinigen betreden hem.
Een vogel horen is niet hetzelfde als deze daarbij ook zien.
Godrealisatie is veel meer dan een geloof in Hem.
’Blessed are the pure in heart, for they will see God.’

Woorden van Wijsheid
De waarheid werkt, niet wat mooi klinkt of met autoriteit wordt uitgesproken!
Vaak gaat wijsheid van anderen over wat wezelf daarin weten te herkennen. Maar dan nog bewijst zoiets helemaal niets of weinig in mijn ogen.
De waarheid zal blijken te werken, zo simpel is het. Op die manier behoor je dan een oneindige dorst te hebben naar wat waar is, lijkt me!
Soms gaan we op een boek af, vanwege de mooie, fraaie kaft. Of omdat iemand dat boek sterk heeft aangeraden. Of… vul zelf maar in!
Algemeen genomen gaan we, denk ik, voor het onderwerp: advaita; Jezus; Boeddha; evolutie; seks; eten en drinken; motoren;….
Wijsheid zal ons huwelijk/relatie helpen. Wijsheid zal onze gezondheid helpen. Wijsheid zal ons werk helpen. Wijsheid zal onze zelfkennis helpen verdiepen. Et cetera.
Maar wat is toch de bron van deze Wijsheid?
Volgens mij ligt de bron hier, nu.
Het niet uit de weg gaan van wat is.
Voelen wat je voelt, zien wat je ziet, horen wat je hoort,…
Maar, zoals Jezus van Nazareth al zei: We zijn horende doof en ziende blind.
Ons ego is de grote stoorzender. Dit ego dat niets anders is dan ons denken dat niet onder ‘invloed’ staat van bewustzijn zelf of zeg: liefde!
Bewustzijn zelf is de ware spiegel van wat is.
In bewustzijn komen gedachten, gevoelens en ervaringen aan het licht. Er is dan inzicht. Maar als we ons hechten aan bepaalde gedachten, gevoelens en ervaringen missen we de vrijheid (het ongeconditioneerd zijn) van gewaar-zijn. Horen en zien we dan nog werkelijk?
Het lichaam blijkt bij verwarring vaak het grote anker te zijn, zoals – bijvoorbeeld – het opeens stoten van je hoofd of teen. Je bent dan weer helemaal terug, hier en nu.
Zoals ik vaak zeg: Gedachten hebben krachten maar de grootste kracht ligt voorbij alle gedachten. 😉
Maar nogmaals woorden kunnen heel makkelijk een valkuil wezen, zoals Lao Tse al treffend zei: ‘Mooie woorden zijn niet waar en ware woorden niet mooi.’

Gewaarzijn
Zelfobservatie, kijken naar jezelf!…
‘Wees een licht voor jezelf,’ sprak de Boeddha vijfentwintighonderd jaar geleden. In de vorige eeuw zei Jiddu Krishnamurti dat ook!…
Het onbevooroordeeld kijken naar jezelf. Niets mooier maken of lelijker. Gewoon direct gewaarzijn.
Dan gaat vrijheid aan vrijheid vooraf, anders niet.
Het denken, ons denken, is altijd gekleurd, nietwaar?
Ware meditatie ligt voorbij het denken, zonder het te willen beschadigen! Zoals de zon niet het kwade voor heeft met de aarde. De zon is niet van de aarde. Net als bewustzijn dat niet is.
Men gelooft in deze tijd massaal dat we het brein zijn: dat is de nieuwe religie van heel veel wetenschappers.
En omdat we het lichaam zijn, volgens deze wetenschap, geloven heel veel mensen onderworpen te zijn aan het denken, voelen en de zintuigen. Het bewustzijn wordt om deze reden dan ook toegeschreven aan het lichaam, het brein welteverstaan! Geen brein, dus geen bewustzijn!
Maar dat is een armzalige conclusie, dat gelukkig niet door iedereen wordt gedeeld: ook niet door alle wetenschappers, onderzoekers.
Er bestaat iets dat nog mooier is dan de natuur, nog mooier is dan de sterren.
Er wordt gezegd, dat dat geen begin heeft of een einde. Dat het nergens aan onderworpen is. En toch aanwezig, hier en nu.
Het is geen een of ander idee. Het bestaat, daar waar jij bent. Maar sommige mensen zijn ‘ziende blind en horende doof,’ zoals de Nazarener, die bekende timmerman, zo’n tweeduizend jaar geleden moet hebben gezegd.
Ja, het is onze ware natuur. Dat wat God wordt genoemd.
HET openbaart zich enkel hier en nu. En het denken kan het niet (be)grijpen!

Voedsel voor het Hart
Als je hart uitgaat naar religieuze geschriften, vind ik dat iets anders dan dat je andere mensen wil veroordelen vanuit ‘jouw’ boek!
Je hart kan gaan zingen omdat je de Koran leest of bijvoorbeeld de Bhagavad Gita, nietwaar?…
Mijn hart gaat het meeste uit naar het Nieuwe Testament, het leven van Jezus van Nazareth, hier op aarde!
Wat we geloven is niet zo belangrijk, als ons hart maar op de goede plaats zit, lijkt me! Maar bij fanatisme vinden we opeens iedere letter belangrijk in ons boek, geschrift. Ik zoek liever zelf naar de rode draad ervan.
Wat leerde Siddhartha Gautama de Boeddha werkelijk?… Kunnen we werkelijk de boeken over hem vertrouwen? In zijn tijd werd er immers niets van hem neergeschreven! Honderden jaren werd alles mondeling overgedragen… Toch wijzen de diverse geschriften in wezen naar hetzelfde, die later ontstonden. Er bestaan inmiddels zoveel geschriften over de Boeddha, zijn dharma en de sangha, dat een leven niet genoeg is om ze allemaal te bestuderen. En in de tijd van de Boeddha zelf, waren er helemaal geen geschriften! Nu vallen boeddhisten over allerlei uiteenzettingen, net zoals christenen dat kunnen doen onderling betreffende de Bijbel!
Waar gaat het in hemelsnaam nog over?
Als mijn hart niet zingt, weet ik dat ik verdwaald ben.
We overwinnen onze denkgeest niet door nog meer geschriften, en nog meer discussies. Als we niet horen wat we horen, zien wat we zien, ruiken wat we ruiken, proeven wat we proeven en voelen wat we voelen (bijvoorbeeld het gekriebel van een mier over onze arm). Zal de denkgeest meer kwaad doen dan goed in ons dagelijks leven.

Het Wonder van Kijken naar jezelf
Stel je een kring van mensen voor:
de een is atheïst, de ander communist, de ander moslim, weer een ander hindoe, eentje een wetenschapper, weer een ander een filosoof, etc. Volkomen divers gezelschap van mensen die in een grote kring zitten op stoelen.
In het midden staat een leraar.
Nu zegt deze tegen alle aanwezigen:
Vergeet wat je denkt of gelooft. Het maakt echt niet uit wat!
Ik zal jullie nu een opdracht geven, die ieder voor zichzelf moet gaan doen.
Richt je aandacht naar binnen en kijk wat jouw eerste ervaring is?
Misschien hoor je een vogel of voel je het kriebelen in je neus als eerste.
Geef je simpelweg direct over aan wat je voelt, ziet, hoort, ruikt, en proeft. Daar is geen geloof of ongeloof bij nodig, enkel dat je het doet en ervaart wat je ervaart.
Misschien valt na die vogel iets anders op, etc.
Belangrijk hierbij is, dat je niet tegen jezelf zegt: ja ik weet toch dat ik hier en nu ben. Nee, wees hier en nu. Laat de waarnemer het waargenomene zijn!
Deze kring van mensen die zo verschillend leken te zijn, zijn opeens dan een. Omdat het hoofd immers zorgt voor afgescheidenheid en niet de ervaring: ervaren!
Wat ervaar je nu of ben je liever een zombie: horende doof en ziende blind?

Boeddha-natuur
Er zit geen gouden boeddha in ieder van ons maar we hebben wel het innerlijk vermogen eentje te zijn.
Door liefdevol gewaarzijn kan onze denkgeest, emoties en handelen veranderen.
The buddha within, is dus niet zoiets als denken dat je goud van binnen hebt maar eerder modder waarin de lotus geboren kan worden en groeien naar de oppervlakte van het leven, jouw leven hier en nu!
Je bent eerder leeg dan vol. Er is niets in jou: wat trouwens de Boeddha al leerde, ‘anatman’.
Het idee aan een innerlijk zelf is eerder het probleem dan de oplossing!
Nirvana wat het doel is betekent ‘uitblussen’. Het zogenaamde zelf (ego) dat zal uitwaaien als een vlam! Dan zal er sprake zijn van een zelfloos zelf of in andere woorden, ongeconditioneerd bewustzijn.
Liefdevol gewaarzijn zal dan de sleutel tot alles blijken te zijn.

%d bloggers liken dit: