Artikel

– Dit artikel verscheen op januari 2017
in het tijdschrift Spiegelbeeld –
Een Wereldleraar … En een Wereld in Oorlog

Oorlog om je heen door middel van terreurdreiging, nieuws op de teevee en in de krant,… We voelen ons niet langer echt veilig en oorlog lijkt haast normaal te zijn geworden. Geweld mag of moet zelfs! Maar hoe zit het dan met de boodschap van liefde al duizenden jaren en een Messiasfiguur die vrede zal brengen?

De komst van een wereldleraar, kunnen we daarin geloven? Iemand die vrede zal brengen voor heel de wereld.
Heel wat leraren hebben dat geclaimd volgens mij: Sathya Sai Baba, Da Free John, Jiddu Krishnamurti, Bhagwan,… En nog duiken er t.z.t namen op!
Deze leraar, regelmatig ook Maitreya genoemd, zal hij verschijnen, komen of zal de komst van hem door diverse mensen zelf plaatsvinden? Maitreya als het zogenaamde Christusbewustzijn, de goddelijke liefde die zal neerdalen op diverse mensen die dan op hun beurt de mensen zullen inspireren tot een wereldvrede.

Al duizenden jaren verwachten vele miljoenen mensen hier op aarde zo’n Messiasfiguur. Zoals de joden. Toen er een man opstond zo’n 2000 jaar geleden Yeshua uit Nazareth werd hij maar door een handje vol joden erkend als de Messias. Na zijn dood bleef je verhalen over zijn verschijnen aan mensen vernemen. Misschien is het verhaal van Paulus wel het bekendste daarvan! Als een licht verscheen hij aan hem maar dat is nimmer gestopt. Tot op de dag van vandaag hoor je van zulke ervaringen, zelfs van mensen die helemaal niets met het geloof in Yeshua/Jezus te maken hebben. Ook moslims hebben zulke ervaringen. En de boodschap is steeds hetzelfde: liefde en genezing.
Boeddhisten spreken over de Maitreya, joden over de Messias, hindoes over de Kalki avatar, christenen over de Christus, moslims over Jezus als de Messias (maar nadrukkelijk niet als de zoon van God of als God zelf),…

Het geloof in een Wijze van wereldformaat die onderweg lijkt te zijn maar het kan natuurlijk ook een wensdroom zijn, nietwaar?
Als liefde de boodschap blijkt te zijn van alle grote leraren, dan is liefde ons redmiddel. Liefde dan wacht op incarnatie, persoonlijk in ieders leven. Maar mensen lijken liever eerder te grijpen naar geweld en haat, als ik me hier niet vergis.
De uitverkorenen zijn zich wel volkomen bewust, dat er geen andere weg is dan die van liefde en vergeven. Maar welke politicus is daarin nu echt geïnteresseerd, als het hem of haar enkel gaat om de stemmen voor zijn of haar partij? Ook binnen de grote godsdiensten lijkt het vooral te gaan om het aantal zielen, leden van hun geestelijke club.

De vraag natuurlijk die we hier ook moeten stellen is: Wat is liefde?
Sommigen zien daarin dat je alles accepteert. Maar op die manier zal het kwaad in de wereld niet worden aangepakt maar lekker zijn gang kunnen blijven gaan onder de vlag van: alles is OK. Nietwaar?
Niet alles is OK, daarmee kun je heel makkelijk in de politiek terecht komen en de politiek heeft bewezen na duizenden jaren enkel oorlogen te veroorzaken en in stand te houden.
Volgens mij schiet je niets op met conclusies als: alles is OK of niet alles is OK.
Liefde vraagt niet om een conclusie maar om aanwezigheid, hier en nu. Zoals mensen in de tijd van Yeshua een overspelige vrouw wilden doden door steniging overeenkomstig de wet, vroegen zij hem of hij het daarmee eens was. Het was namelijk een strikvraag want volgens de wet mochten ze haar gewoon doden op die manier. Was de vrouw schuldig. Als hij ‘nee’ zou zeggen, dan konden ze hem aanpakken wegens het verraden van de wet. Maar Jezus antwoordde, geheel onverwachts met: Laat wie zonder zonden is de eerste steen naar haar gooien!
Zo’n antwoord hadden ze dus niet verwacht. Ze konden daarmee niets doen, tegen hem. Liefde heeft niets aan conclusies, liefde houdt je scherp, hier en nu, open voor wat is. En daar ligt de verandering voor onszelf en de wereld. En niet in de vele wetten en het geweld wat daarmee gegarandeerd samengaat. Jezus was niet tegen de wet. Maar de wet was er voor de mens en de mens niet voor de wet, vond hij. En volgens mij is dat nog steeds zo.

Nathanji 

%d bloggers liken dit: