Kijken naar jezelf

Simpelweg hier en nu onderkennen wat er zintuiglijk het geval is: voelen wat je voelt, horen wat je hoort, zien wat je ziet,… Je hoeft hierin geen bepaald patroon te volgen. Gewoon… wat komt er nu het eerst bij je binnen en dan, en dan, en dan,… Als je dit echt doet, zonder daarin een bepaalde afstand te houden maar… de waarnemer is het waargenomene! Dan… zul je gegarandeerd tot rust komen, een vrede zal over je neerdalen.

Korte ‘lessen’ op YouTube:
(1) 
video & audio
(2) video & audio
(3) video & audio
(4) video & audio
(5) video & audio

Interview, vragen en antwoorden:

Stukje geschiedenis:
In 2017 tijdens het samen schrijven van ons boek wat ik samen met mijn vrouw in een tijdsbestek van een week deed, ontstond in een vakantiehuis in een rustige, bosrijke omgeving in Nederland, het ‘kijken naar jezelf’! We schreven van ’s ochtends tot ’s avonds. Dat was best wel vermoeiend! Tussen de bedrijven door, om me op te laden, ging ik alleen liggen op bed en keek ik enkel simpelweg naar mezelf. Rechtstreeks gewaarzijn. Misschien was ik daarbij spontaan eerst mijn tenen bewust, de prikkels daar… en vervolgens misschien daarna het getjilp van een vogel. Ik bleef echt heel dichtbij mezelf, zodat mijn geest zich richtte naar het lichaam: in plaats van zijn eigen staart na te jagen!
Uiteindelijk begon ik ook lopend en zittend het kijken naar mezelf te ervaren, te doen!

De andere Oever

ABC

A) Wat komt het eerste bewust bij je binnen aan een zintuiglijke ervaring, als je er echt voor open staat? Je behoort hierin geen bepaald patroon te volgen. Of een ervaring te creëren. Wat voel je nu, wat hoor je nu, wat zie je nu, wat ruik je nu en wat proef je nu?
Het kan zijn dat je eerst iets hoort en weer en weer en dan opeens je teen bewust wordt, et cetera. Er zit hierin geen vast patroon.

B) Laat hierbij de waarnemer het waargenomene zijn. Neem geen standpunt in: ik en mijn ervaring. Het gaat om ervaren. En daarbij sneuvelt spontaan het ego.
Zeg niet tegen jezelf: Ik weet toch dat ik er ben en ervaar? Ik weet toch dat ik bijvoorbeeld zwem in de zee. Of een appel aan het eten ben…
Het gaat hierbij niet om het zogenaamde weten maar om volledig ervaren!

C) Het kijken naar jezelf, zintuiglijk ervaren, is geen wedstrijdje. En het is ook geen manier om je verlangens en je denken te onderdrukken.
Zijn we in staat puur en direct bewust te zijn?
Mocht je na het echt aanwezig zijn weer in je hoofd komen, dan is dat zo. Maar op het moment dat je weer denkt aan Kijken naar jezelf, voel dan weer wat je voelt, et cetera.
Dit moment is jouw moment.
Geef je echt over!

Nawoord:
De geest jaagt de hele dag zijn eigen staart achterna. Wat het allemaal wil hebben en niet wil hebben. Natuurlijk krijgt het daarin niet volledig zijn zin en teleurstellingen veroorzaken innerlijke pijn! En innerlijke vrede is ver te zoeken! Het kijken naar jezelf, maakt direct einde aan dat gejaag.

%d bloggers liken dit: